📝 Yazan: Prof. Dr. Ömer Rıdvan Tarhan | 📅 Randevu: Isparta Meddem Hastanesi

%20, %30 ve %50 Dekstroz çözeltileri; ekstrem düzeyde yüksek ozmolariteye sahip, saf su tabanlı hipertonik kristaloid solüsyonlardır. Bu sıvıların primer amacı hacim replasmanı veya idame sıvı desteği sağlamak değildir. Temel olarak Total Parenteral Nütrisyon (TPN) protokollerinde yoğun non-protein enerji kaynağı sağlamak ve akut, dirençli/ağır hipoglisemi tablolarını geri çevirmek amacıyla kullanılırlar. İntravasküler endotel üzerindeki yüksek irritan etkileri nedeniyle (osmolariteleri >900 mOsm/L) rutin uygulamaları mutlak surette santral venöz kateter (SVK) gerektirir.
Bu solüsyonlar, güçlü birer tıbbi araçtır ve dikkatle kullanılmalıdır. Tedavi sürecinde iyatrojenik hiperglisemi, ozmotik diürez, rebound hipoglisemi ve akut elektrolit şiftleri (hipokalemi) yakından izlenmelidir.
1. Bileşimi ve Fizikokimyasal Özellikleri
Bu çözeltiler hiçbir elektrolit (Sodyum, Klor, Potasyum, Kalsiyum) içermez. Barındırdıkları glukoz konsantrasyonuna paralel olarak ozmolarite ve kalori değerleri katlanarak artış gösterir:
- Elektrolit İçeriği: Hiçbir elektrolit (Na+, K+, Cl-, Ca2+) içermezler.
- Sınıf - Tonisite: Kristaloid. Belirgin hipertonik
- Dekstroz ve Kalori İçeriği
| Solüsyon | Dekstroz (1 Litrede) | Yaklaşık Kalori (1 Litrede) | Osmolarite (mOsm/L) | Tonisite ve Klinik Sınıf |
|---|---|---|---|---|
| %20 Dekstroz | 200 gram | 680 kcal | ~1110 mOsm/L | Şiddetli Hipertonik Kristaloid |
| %30 Dekstroz | 300 gram | 10120 kcal | ~1665 mOsm/L | Ekstrem Hipertonik Kristaloid |
| %50 Dekstroz | 500 gram | 1700 kcal | ~2775 mOsm/L | Ultra Hipertonik Kristaloid |
2. Klinik Endikasyonları
- Ağır ve Dirençli Hipoglisemi Tablolarının Akut Yönetimi: Bilinci kapalı, nöroglikopenik semptomlar (nöbet, koma) gösteren ve oral alımı imkansız olan hastalarda %50'lik dekstroz tarihsel olarak standart bolus tedavi (25-50 mL iv) ajanıdır. Ancak modern resüsitasyon kılavuzları, endotel hasarı ve rebound dalgalanmaları önlemek amacıyla, mümkünse iv infüzyon şeklinde %10 veya kontrollü %20'lik formları daha güvenli kabul etmektedir.
- Total Parenteral Nütrisyon (TPN) Rejimleri: %20 ve %30'luk dekstroz solüsyonları, gastrointestinal sistem bütünlüğü bozulmuş cerrahi hastalarda (majör GIS rezeksiyonları, fistüller, yüksek evreli ileus) santral yoldan uygulanan TPN karışımlarının temel karbonhidrat (non-protein kalori) kaynağını oluşturur. Hücrelerin yapı taşı olan amino asitlerin enerji amacıyla yakılmasını önleyerek azot dengesini pozitife çevirir.
3. Kritik Patofizyolojik Riskler ve Komplikasyon Yönetimi
I. Damar Dışına Sızma (Ekstravazasyon) ve Doku Nekrozu
Ultra-hipertonik yapıları nedeniyle bu sıvıların interstisyel dokuya sızması (ekstravazasyon), lokal hücrelerden masif su çekilmesine (hücresel dehidratasyon), lokal iskemiye ve kompartman sendromuna varabilen ciddi doku nekrozlarına yol açar. İnfüzyon öncesi kateterin yeri ve patenti kesinlikle aspire edilerek doğrulanmalıdır.
II. İyatrojenik Hiperglisemi ve Ozmotik Diürez
Karaciğerin ve periferik dokuların glukoz utilizasyon kapasitesinin üzerinde yapılan hızlı infüzyonlar, kontrolsüz hiperglisemiye neden olur. Renal eşik (~180 mg/dL) aşıldığında idrarda ortaya çıkan glukoz, güçlü bir ozmotik diürez başlatır. Bu durum hastada paradoksal olarak dehidratasyona, intravasküler volüm kaybına ve elektrolit eksikliğine yol açar.
III. Rebound (Reaktif) Hipoglisemi
Yoğun glukoz yükü, pankreas beta hücrelerinden masif insülin deşarjını tetikler. Özellikle bolus infüzyon aniden kesildiğinde, kanda yüksek düzeyde seyretmeye devam eden endojen insülin, kan şekerini hızla düşürerek rebound hipoglisemiye neden olur. Bu riski önlemek için yoğun dekstroz infüzyonları birden kesilmemeli, kademeli olarak azaltılmalı (tapering) veya ardından %5-%10'luk idame solüsyonlarına geçilmelidir.
IV. İntrasellüler İyon Şifti (Hipokalemi ve Hipofosfatemi)
Glukoz infüzyonuna ikincil olarak salınan insülin, hücre zarı üzerindeki Na+/K+-ATPaz pompasını stimüle eder. Bu durum potasyum ve fosfat iyonlarının ekstrasellüler alandan hızla intrasellüler alana kaymasına (şift) neden olur. Malnütrisyonu veya uzamış açlığı olan cerrahi hastalarda bu durum Refeeding Sendromu tablosunu tetikleyebilir.
V. Wernicke Ensefalopatisi Riski
Kronik alkolizmi olan, kanser kaşeksisi bulunan, pilor stenozu veya yeme bozukluğu nedeniyle uzun süredir malnütre olan cerrahi hastalara tiamin (Vitamin B1) replasmanı yapmadan yüksek konsantrasyonlu glukoz vermek mutlak bir hatadır. Piruvat dehidrogenaz enzim kompleksi için kofaktör olan tiamin, yoğun glukoz metabolizması esnasında tamamen tüketilir ve hastada akut, fatal Wernicke Ensefalopatisi tetiklenir. Riskli olgularda yoğun dekstroz infüzyonundan önce İV Tiamin replasmanı yapılmalıdır.
4. Özet
%20, %30 ve %50'lik dekstroz çözeltileri; hacim replasman değeri taşımayan, sadece spesifik metabolik durumlarda (TPN, ağır hipoglisemi) başvurulan ultra-hipertonik kristaloidlerdir. Ozmolariteleri sebebiyle periferik infüzyondan kaçınılmalı, mutlak surette santral venöz kateterizasyon tercih edilmelidir. Klinik yönetim esnasında; doku nekrozu, rebound hipoglisemi, ozmotik diürez ve hipokalemi gibi ağır patofizyolojik riskler açısından sıkı biyokimyasal ve vasküler monitorizasyon şarttır.
5. Kaynaklar
- Singer P, Blaser AR, Berger MM, et al. ESPEN guideline on clinical nutrition in the intensive care unit. Clin Nutr. 2019;38(1):48-79. doi: 10.1016/j.clnu.2018.08.037. Pubmed / Journal Website / PDF.
- National Institute for Health and Care Excellence (NICE). Intravenous fluid therapy in adults in hospital (Clinical Guideline CG174). London: NICE; 2013. Available from: NICE Official Guideline / PDF.
- Powell-Tuck J, Gosling P, Lobo DN, et al. British Consensus Guidelines on Intravenous Fluid Therapy for Adult Surgical Patients (GIFTASUP). London: BAPEN; 2011. PDF
- Soni N. British Consensus Guidelines on Intravenous Fluid Therapy for Adult Surgical Patients (GIFTASUP): Cassandra's view. Anaesthesia. 2009 Mar;64(3):235-8. doi: 10.1111/j.1365-2044.2009.05886_1.x. PMID: 19302633. Pubmed / Journal Website
Sıvı Elektrolit Dengesi
- Giriş
- Temel Kavramlar
- Vücut Sıvı Kompartmanları ve Dağılımı
- Sıvı ve Elektrolit Dengesinin Fizyolojik Regülasyonu (ADH, RAAS ve Susama)
- Sıvı ve Elektrolit Denge Bozukluklarının Nedenleri
- Sıvı ve Elektrolit Bozukluklarının Sınıflandırılması
- Sıvı Elektrolit Bozukluklarında Fizik Muayene ve Laboratuvar
- Sıvı ve Elektrolit Tedavisi
- İntravenöz (IV) Sıvılar
- Serum Fizyolojik
- Yarım Salin (%0,45 Sodyum Klorür)
- %3 Sodyum Klorür (Hipertonik Salin)
- %5 Dekstoz
- %10 Dekstroz
- %20, %30 ve %50 Dekstroz
- %5 Dekstroz + %0.45 NaCl (D5 ½ NS)
- %5 Dekstroz + %0,9 NaCl (D5 NS)
- %5 Dekstroz + RL (D5 RL)
- Ringer Laktat (RL)
- Isolyte-S
- Isolyte-P
- Isolyte-M
- %20 Mannitol
- Dekstran 40 + %0,9 NaCl
- Dekstran 40 + %5 Dekstroz
- Dekstran 70
- Hidroksietil Nişasta (HES)
- Süksinile Jelatin %4 (Gelofusine ®)
- Albümini Solüsyonları